Με μία εντυπωσιακή τοποθέτηση ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου αντέκρουσε με τεκμηριωμένο τρόπο την κατηγορία για απιστία σε βαθμό κακουργήματος, πήρε ως λάφυρο το πολιτικό κεφάλι του Βενιζέλου και υπερασπίστηκε το συλλογικό έργο μίας κυβέρνησης η οποία έδωσε τον υπέρτατο αγώνα για τη διαφάνεια και αξιοκρατία σε τούτη τη χώρα.
Παραμένοντας πολίτικαλι κορέκτ, ο Παπακωνσταντίνου εξήγησε.......
ότι, παρότι κατηγορούμενος, είναι ο μοναδικός ο οποίος σεβάστηκε τη διαδικασία της προανακριτικής και τοποθετήθηκε επί αυτής μόνο εκεί όπου απαιτείτο ή δύνατο να το κάνει θεσμικά. Τούτο, σε αντίθεση με τους συμμετέχοντες στην προανακριτική, οι οποίοι, πολλές φορές, προανήγγειλαν από τα κανάλια και τις εφημερίδες τις αποφάσεις της προανακριτικής...
Στην κατηγορία που αφορά στο «επίσημο» έγγραφο των Γαλλικών αρχών ως νέο στοιχείο, ο ίδιος τόνισε τα αυτονόητα, καθώς ο ίδιος είχε αναφερθεί στην παράδοση-παραλαβή του εγγράφου από τον περασμένο Οκτώβριο και βέβαι το έγγραφο δεν είχε πρωτοκολληθεί από τις Γαλλικές και Ελληνικές αρχές για το λόγο ότι οι πληροφορίες αποτελούσαν προϊόν υποκλοπής [Έγγραφο Πλασκοβίτη που καίει τον Παπακωνσταντίνου #not]
Όμως το πιο ενδιαφέρον σημείο της ομιλίας Παπακωνσταντίνου είναι η ευθεία επίθεση στον Ευάγγελο Βενιζέλο, κάτι που ο πρώην ΥπΟικ κάνει για πρώτη φορά με ξεκάθαρο τρόπο. Παραθέτουμε αυτούσιο απόσπασμα:
[...] Από τη στιγμή που δημοσιοποιήθηκε η επιστολή των Γάλλων παρακολούθησα με κατάπληξη τις αντιδράσεις του κ. Διώτη και του κ. Βενιζέλου. «Αν ήξερα το πώς ήρθε η επιστολή θα την χειριζόμουν διαφορετικά», λέει ο ένας. «Ουδέποτε ενημερώθηκε ο κ. Βενιζέλος...» ακούμε από το ΠΑΣΟΚ.
Σοβαρολογούμε; Τους εμπόδισε η έλλειψη του χαρτιού των Γάλλων για να αξιοποιήσουν τις πληροφορίες αυτές, την ώρα που το ΣΔΟΕ μπορεί και οφείλει να αξιοποιεί ακόμα και ανώνυμες πληροφορίες;
Γιατί τα στοιχεία αυτά παραδόθηκαν από τον κ. Διώτη στο διάδοχό μου Υπουργό Οικονομικών και μετά καταχωνιάστηκαν σε ένα συρτάρι επί 16 ολόκληρους μήνες; Ποιον κοροϊδεύουμε εδώ πέρα;
Και αλήθεια, αυτό ήταν το πρόβλημα; Τότε γιατί δεν με ρωτούσαν να τους διευκρινίσω πως ακριβώς ήρθαν τα στοιχεία; Τηλέφωνα δεν υπήρχαν; Γιατί δεν σήκωνε το τηλέφωνο ο κ. Διώτης να μου πει «Υπουργέ προβληματίζομαι πώς να τα χρησιμοποιήσω τα στοιχεία που μου έδωσες. Μου ξαναλές πώς τα πήρες; Κανένα χαρτί είχαμε;»
Και γιατί δεν σήκωσε το τηλέφωνο ο κ. Βενιζέλος; Ή γιατί δεν με ρώτησε στο περιθώριο των αναρίθμητων συσκέψεων που βρεθήκαμε από κοινού «πού τα βρήκες αυτά τα στοιχεία που έδωσες στο Διώτη και δεν ξέρουμε τώρα τι να τα κάνουμε»; Ή αν δεν ήθελε να ρωτήσει εμένα γιατί δεν ρώτησε την κα. Λαγκάρντ με την οποία είχε τακτικές συναντήσεις στα Συμβούλια Υπουργών Οικονομικών εν πάση περιπτώσει;!
Και καθώς αναφέρομαι στον κ. Βενιζέλο ο οποίος είχε στη διάθεσή του επί τόσους μήνες το περίφημο USB, πιστεύοντας – όπως ισχυρίζεται – ότι πρόκειται για αντίγραφο και ότι το ΣΔΟΕ συνεχίζει την έρευνα, υπάρχει ένα απλό ερώτημα: τι ακριβώς έκανε ο ίδιος για τη λίστα αυτή; Ζήτησε ποτέ ενημέρωση επί τόσους μήνες από τον κ. Διώτη για την πορεία των ερευνών;
Αλλά κατά έναν περίεργο και ανεξήγητο τρόπο, εγώ είμαι σήμερα αυτός που εγκαλείται για τη μη αξιοποίηση της λίστας! Εγώ που την έφερα στην Ελλάδα και προσπάθησα με κάθε μυστικότητα να αξιοποιηθεί για φορολογικούς ελέγχους.
Διαβάζω επίσης στην πρόταση που έχει κατατεθεί πως «Εάν αυτό είχε συμβεί [δηλαδή πρωτοκόλληση και επίσημη διαβίβαση στο ΣΔΟΕ], είναι δεδομένο ότι ο έλεγχος θα είχε προχωρήσει και εκτιμάται ότι σημαντικά ποσά, σε κάθε περίπτωση άνω των 120.000 ευρώ, σήμερα θα είχαν εισρεύσει στα ταμεία του ελληνικού κράτους».
Το ποσό των 120.000 ευρώ δεν είναι τυχαίο, φυσικά. Είναι τόσο όσο χρειάζεται για να μου φορτωθεί το αδίκημα της απιστίας σε βαθμό κακουργήματος.
Γιατί βέβαια έχει διαρρεύσει πολλές φορές ο προβληματισμός των μελών της Επιτροπής ότι «δεν γίνεται βρε αδελφέ ο Παπακωνσταντίνου να γλιτώσει με πλημμέλημα, θα μας πάρουν με τις πέτρες». Άρα πρέπει πάσει θυσία να εφευρεθεί κακούργημα. Αυτή είναι η έννοια της απόδοσης δικαιοσύνης που υπηρετείται εδώ σήμερα!
Αλλά ας εξετάσουμε και αυτό το επιχείρημα με τα 120.000 ευρώ. Μπορεί να μας πει κάποιος προς υποστήριξη αυτής της εικασίας πόσα ακριβώς χρήματα έχει εισπράξει το Ελληνικό Δημόσιο από τότε που ξαναήρθε η λίστα από τη Γαλλία; Πόσα;
Ας δούμε λίγο τις ημερομηνίες. Τα στοιχεία ήταν στην Ελλάδα με εμένα Υπουργό Οικονομικών από τον Οκτώβριο του 2010 έως τις αρχές Ιουνίου 2011: σύνολο 8 μήνες και κάτι.
Ήταν στο Υπουργείο Οικονομικών με Υπουργό τον κ. Βενιζέλο από τον Ιούνιο του 2011 έως τον Μάρτιο του 2012: σύνολο 9 μήνες και κάτι. Στη συνέχεια παρέμειναν στην κατοχή του κ. Βενιζέλου αφότου εγκατέλειψε το Υπουργείο και άλλους 7 μήνες. Σύνολο 16 μήνες.
Και έχει ξαναέρθει η λίστα από τη Γαλλία τον Δεκέμβριο του 2012: από τότε μέχρι σήμερα έχουν περάσει 6 μήνες. 6 μήνες στους οποίους το ΣΔΟΕ μέσα σε συνθήκες τεράστιας πίεσης δεν έχει καν ολοκληρώσει τον έλεγχο σε 3 συγγενείς μου! Τρεις!
Βλέποντας την ταχύτητα των ερευνών, φαντάζομαι ότι όλοι πια καταλαβαίνετε για ποιο λόγο έδωσα αρχικά μόνο τα 20 ονόματα που άθροιζαν περίπου τις μισές καταθέσεις της λίστας από ένα σύνολο περίπου 2.000 ονομάτων. Ήξερα τα προβλήματα σε τέτοιες υποθέσεις και ήθελα η προσπάθεια να επικεντρωθεί σε πρώτη φάση στα μεγαλύτερα ποσά προκειμένου να έχει αποτέλεσμα αντί να διαχυθεί και να μην γίνει τίποτα στο τέλος με προφάσεις του είδους «2.000 ονόματα, που να προλάβουμε να τα ψάξουμε».
Αλήθεια, πόσα χρήματα έχει εισπράξει το Υπουργείο Οικονομικών από τη λίστα της Τράπεζας της Ελλάδος; Τη λίστα με τα 54.000 ονόματα που έβγαλαν 22 δις εκτός Ελλάδος από το 2009; Μία λίστα που αφορά απολύτως επίσημα στοιχεία με εμβάσματα από ελληνικές τράπεζες, που σε αντίθεση με τα στοιχεία από τη Γαλλία είναι καθόλα αξιοποιήσιμη με απολύτως νόμιμο τρόπο, και η οποία μπορεί να σταθεί αυτοτελώς σε οποιοδήποτε Ελληνικό δικαστήριο;
Πόση υποκρισία κρύβει λοιπόν αυτή η φράση της πρότασης για τα διαφυγόντα ποσά που έχετε σήμερα μπροστά σας. Και πόσο υποτιμά τη νοημοσύνη όλων. Αν ήταν τόσο απλό να εισπραχθούν χρήματα από τη λίστα Λαγκάρντ, γιατί δεν έχουν σήμερα εισπραχθεί;
Αν λοιπόν σήμερα ελέγχομαι για το αδίκημα της απιστίας, τι θα έπρεπε με την ίδια λογική να ισχύσει με τους διαδόχους μου στο Υπουργείο Οικονομικών; Ή και ακόμη περισσότερο με τους προκατόχους μου, γιατί τόσα χρόνια δεν έκαναν τίποτα για να ψάξουν τυχόν φοροδιαφυγή σε καταθέσεις Ελλήνων στο εξωτερικό; Πόσο ζημίωσαν όλοι αυτοί το Ελληνικό Δημόσιο;
Να το ξεκαθαρίσω: προφανώς δεν λέω ότι πρέπει να ξεκινήσουμε κυνήγι μαγισσών. Το αντίθετο. Αλλά τέτοιο ακριβώς κυνήγι πραγματοποιείται εναντίον μου.
Τέτοιες μεθοδεύσεις όμως λειτουργούν πάντα ως άλλοθι απραξίας και εκτροπής από την πραγματική και τιτάνια προσπάθεια που πρέπει να κάνουμε με τόλμη και ειλικρίνεια για να αντιμετωπίσουμε το χρόνιο πρόβλημα της φοροδιαφυγής [...]
O Παπακωνσταντίνου κλείνει την ομιλία του αναφερόμενος στην προσπάθεια που έκανε ο Βενιζέλος να ταυτίσει αυτόν με τον Τσοχατζόπουλο. Το πολιτικό χτύπημα, παρά τη συγκίνηση στη φωνή, είναι μεθοδικό και ακαριαίο:
[...] Ο κ. Βενιζέλος είχε το θράσος να με αναφέρει στην ίδια πρόταση, ταυτίζοντάς με, με τον κ. Τσοχατζόπουλο. Ως «βάρος» που δεν μπορεί να κουβαλάει. Δεν ήμουν όμως εγώ αυτός που υπερασπίστηκε τον κ. Τσοχατζόπουλο στη Βουλή. Ο κ. Βενιζέλος ήταν!
Πολιτικό παιχνίδι είναι δυστυχώς αυτό που παίζεται σήμερα εδώ σε αυτή την αίθουσα.
Στις πλάτες ενός ανθρώπου. Και όλοι εδώ μέσα το ξέρετε πολύ καλά ότι αυτό συμβαίνει.
Μόνο που όσο και αν βολεύει η δική μου εξόντωση, δεν είμαι βολική περίπτωση. Δεν έχω σκιές στη ζωή μου, δεν έδωσα δικαιώματα σε θέματα διαφάνειας, δεν έχω κάνει ούτε μισό ρουσφέτι, δεν είχα «πάρε-δώσε», δεν προσπορίστηκα ποτέ τίποτα, δεν έχω δυσθεώρητο πόθεν έσχες, μόνο χρέη έχω. Από αυτή την άποψη δεν είμαι βολική περίπτωση. Προτίμησα πάντα την ακεραιότητα και ας έχω χρέη.
Και την τιμή και υπόληψή μου θα την υπερασπιστώ μέχρι τέλους.
Και για έναν πρόσθετο λόγο: γιατί θεωρώ ότι η μάχη αυτή δεν αφορά μόνο εμένα προσωπικά.
Κατά βάθος θίγει ζητήματα δημοκρατίας στη χώρα μας, ανθρωπίνων δικαιωμάτων, διαφάνειας και ευνομίας.
Αυτά σας ζητώ να θυμάστε όταν ψηφίσετε.
Σας ευχαριστώ που με ακούσατε [...]
Αναμένουμε τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας [θα κάνουμε upd]. Όλοι πλέον στην αίθουσα της βουλής αλλά και έξω από αυτήν γνωρίζουν καλά μέσα τους ότι ο Γιώργος Παπακωνσταντίνου είναι αθώος και η όλη διαδικασία μία απόλυτη σκευωρία.
Όλη την ομιλία μπορείτε να διαβάσετε, εδώ
epikairo.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου