Στο Βερολίνο βρέθηκε τις προηγούμενες ημέρες ο Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας για να συμμετάσχει στην Σύνοδο της Εκτελεστικής Επιτροπής του Κόμματος της Ευρωπαϊκής Αριστεράς και σε σειρά άλλων εκδηλώσεων. Όπως μας διαβεβαίωσε ο κ. Τσίπρας, το θέμα της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα βρισκόταν παντού στο επίκεντρο των συζητήσεων και του ενδιαφέροντος.

Βασική θέση του κ. Τσίπρα ήταν ότι «αν δεχθεί η Ελλάδα τη νέα δανειακή σύμβαση και τα νέα μέτρα λιτότητας, τότε σε δύο χρόνια θα είναι και πτωχευμένη και εκτός ευρωζώνης. Αντί αυτού η χώρα θα πρέπει να διαπραγματευτεί τη διαγραφή μεγάλου μέρους του χρέους χωρίς υπερβολικά επιτόκια και μνημόνια». Ο κ. Τσίπρας θεωρεί ότι: «ένα από τα εργαλεία πίεσης είναι και η αναστολή των πληρωμών. Πιστεύω ότι πολύ γρήγορα θα βρεθούμε μπροστά σε αυτό το δίλημμα, δηλαδή αν θα πρέπει να πληρώσουμε μισθούς, συντάξεις ή τα τοκοχρεολύσια τα οποία θα λήξουν».
Σχόλιο: Όπως όλες οι 'αγχολυτικές και λυτρωτικές" προτάσεις, έτσι και η παραπάνω ακούγεται γοητευτική. Σχεδόν πάντα, όμως, τέτοιου είδους προτάσεις είναι ανεφάρμοστες. Χωρίς να επιδιώκουμε τη λεξιλαγνεία, ο κ. Τσίπρας μας οδηγεί εκεί, αφού αναφέρει ότι "η αναστολή πληρωμών πρέπει να είναι εργαλείο πίεσης".
Τι σημαίνει αυτό;
Ότι σας απειλούμε με δική μας χρεοκοπία, η οποία θα συμπαρασύρει όλο το ευρωπαικό κατασκεύασμα. Όταν απειλείς κάποιον με τη δική σου καταστροφή οφείλεις να είσαι πολύ σίγουρος για την μπλόφα σου. Αλλιώς δεν μπλοφάρεις με ζωές και καταθέσεις πολιτών. Σε μία παγκόσμια οικονομία, όπου οι αγέλες των επενδυτών μεταφέρονται σαν κοπάδια από αξιολογήσεις, οι ισορροπίες και η ευθύνη των λέξεών σου έχουν σημασία. Κάτι που δεν μπορεί να καταλάβει ο κ. Τσίπρας, αφού δεν έχει βρεθεί σε τόσο υπεύθυνη θέση.
Η πρότασή του θυμίζει μπλόφα χρεοκοπημένου χαρτοπαίκτη που προσπαθεί να ρεφάρει.
Είναι καταδικασμένη να αποτύχει...