Υπάρχει βέβαια η Αριστερά με τους αυτοματισμούς της για να απαγγείλει μια ακόμη κοινότοπη ανάγνωση των εξελίξεων και να καταγγείλει την μεγάλη αναδιανομή πλούτου που γίνεται πίσω από τις κουρτίνες των μνημονίων. Και φυσικά έχει δίκιο! Ναι, σε κάθε κρίση γίνεται και μια αναδιανομή υπέρ όσων είναι στην σωστή οικονομική θέση την συγκεκριμένη στιγμή - η παραγωγή χρεοκοπεί οι κερδοσκόποι πλουτίζουν. Αλλά αυτό είναι όλο;
Ποιος πραγματικά οφελείται από αυτήν την κρίση; Είναι αναπόφευκτη όπως μας λένε οι μαρξιστές σε όλους τους τόνους ή σχεδιασμένη από τις "αγορές"; Γιατί οι Οίκοι δεν αφήνουν τα πράγματα να χαλαρώσουν αλλά επιβάλλουν με τον τρόπο τους γοργά βήματα αλλαγών στην ΕΕ και τις ΗΠΑ; Μήπως ακριβώς για να αντιμετωπιστεί η κρίση;.....
Οι κλασσικές αναγνώσεις δεν μας έχουν προσφέρει τίποτα μέχρι σήμερα. Ακόμη δεν καλοκαταλαβαίνουμε τι γίνεται. Αν οι ημιτελείς προσπάθειες ενοποίησης στην ΕΕ είναι η μια αιτία, δεν είναι προς όφελος των λαών το πρέσσινγκ των αγορών προς αυτήν την κατεύθυνση ή την κατάρρευση; Υπάρχει πειστικότερος τρόπος για να ξεκολλήσει η Ευρώπη από τα ελλείμματα πολιτικής βούλησης και να προχωρήσει εδώ και τώρα; Αν δεν κάνω λάθος αυτό δεν είναι και το διαχρονικό αίτημα της έχουσας σώας τας φρένας της Αριστεράς, της λεγομένης και "ευρωπαϊκής"; Γιατί τότε γκρινιάζει για τις "αγορές" και τρομοκρατεί τον κόσμο;
Ότι και να συμβεί, ένα είναι το βέβαιο. Ότι οι εξελίξεις επιταχύνονται. Και την ώρα που πολλοί από μας γεύονται κοντά στις παραλίες μια δροσερή φέτα καρπούζι, όλα αλλάζουν στην γηραιά ήπειρο. Ο νέος κόσμος μοιάζει να ξυπνά και να επιστρέφει στις αποφάσεις και την πολιτική ευθύνη την ώρα που οι λιμοκτονία στο κέρας της Αφρικής, οι πολεμικές εστίες που πολλαπλασιάζονται και η κρίση του καταναλωτικού προτύπου ζωής του αναπτυγμένου κόσμου δεν αφήνουν άλλα περιθώρια αναβολών. Εύχομαι η κρίση (τουλάχιστον στην υστερική φάση της) να υποχωρήσει πριν αποτελειώσουμε την φέτα μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου