Μέχρι πρόσφατα κατηγορούσες τον Παπανδρέου ότι, αντί να στρώσει τον κ... του κάτω, να ρίξει άγκυρα στο πρωθυπουργικό γραφείο και να ασχολείται µόνο µε τα προβλήµατα της καθηµερινότητας του ‘Ελληνα πολίτη, αυτός (ο Παπανδρέου, ντε), πού τον έχανες πού τον έβρισκες, καβάλα στο πρωθυπουργικό αεοροπλάνο, αλώνιζε τον κόσµο. Από Αµερική σε Ρωσία και από Κίνα στις πρωτεύουσες των ευρωπαϊκών χωρών, ενώ, κάθε τόσο, έκανε ταξίδια - αστραπή στις Βρυξέλλες. Μέχρι που, τα καλά παιδιά της µαύρης προπαγάνδας των µπουντρουµιών της Συγγρού, παρακινούµενα από την ύψιστη πατριωτική τους φλόγα, και, έχοντας την αίσθηση της Οικονοµίας στο D.N.A. τους, πήραν χαρτί - µολύβι - κοµπιουτεράκι, και υπολόγισαν το πόσο κοστίζει στον κρατικό κορβανά το κάθε ταξίδι του Παπανδρέου.
Αυτά µέχρι πρόσφατα.
Γιατί, από προχτές, άλλαξες το βιολί:
«Η κυβέρνηση αδρανεί!». «Ο Παπανδρέου κάθεται!» - και άλλα τέτοια και παρόµοια, που κινούνται στο ίδιο µήκος κύµατος, ένα µήκος κύµατος τελείως διαφορετικό από το προηγούµενο, µε λίγα εικοσιτεράωρα διαφορά. Από τη µέρα στη νύχτα, απ’ το κρύο στο ζεστό κι απ’ το άσπρο στο µαύρο, τσατ - πατ, «σε χρόνο dt», που λένε και οι εγγράµατοι.
Αααχ, Αντωνάκη µου - Αντωνάκη µου!
«Μαυρογιαλούρος κρύβουνταν’
η Συγγρού του φαίνουνταν’» που λέω κι εγώ.
Μάκης Παυλίδης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου