Κυριακή, 12 Μαρτίου 2017

«Κοψοχερισμός»



Τους τελευταίους μήνες στην Ελλάδα έχει ενσκήψει μια περίεργη… επιδημία. Λέγεται «κοψοχερισμός» κι έχει σχέση με το πώς βλέπουν πλέον οι «διάσημοι» Έλληνες την κυβέρνηση της Αριστεράς. Για το πώς την βλέπει ο απλός λαός που πίστεψε τις μπαρούφες δεν μπορούμε να το ξέρουμε, φανταζόμαστε ότι το δείχνει το ......
ποσοστό κάτω από 20% που παίρνει ο ΣΥΡΙΖΑ στις δημοσκοπήσεις.
Όμως, όλοι αυτοί οι «διάσημοι» που βγαίνουν ο ένας μετά τον άλλον και ξορκίζουν το κακό που τους βρήκε έχουν πολύ πλάκα. Ψήφισαν τον Τσίπρα κι όχι μόνο. Είναι όλοι αυτοί που του έδωσαν τη δύναμη και του άνοιξαν το δρόμο για να καταλάβει την εξουσία. Που άνοιξαν πόρτες για να μπει το «παιδί των Εξαρχείων», το πρώην κνιτάκι που κανείς δεν εμπιστευόταν αλλά έπρεπε να κυβερνήσει στην Ελλάδα της κρίσης.
Λειτούργησαν, άθελά τους ή έναντι αμοιβής (υλικής και άλλης) ως
πολιτικοί μάνατζερ ενός πολιτικού αστέρα που είχε ανάγκη από μανατζάρισμα για να βγει μπροστά. Όπως ο Ψινάκης πήρε πιτσιρικά τον Ρουβά και τον έκανε αστέρι, έτσι κι όλοι αυτοί ανέλαβαν να κάνουν… κοστούμι το ταγάρι.
Όλοι αυτοί βεβαίως κόλλησαν τον «κοψοχερισμό» εσχάτως αφού κατάλαβαν το μέγεθος της απάτης, όμως, είναι πολύ αργά για δάκρυα και καθόλου δεν τους λυπόμαστε. Φταίνε και οι ίδιοι για τη ζημιά που υπέστη η χώρα.
Πάρτε για παράδειγμα τη Γιάννα. Επειδή της πήραν το διπλωματικό διαβατήριο και η δύστυχη θα πρέπει να κάθεται στην ουρά για εισιτήριο αεροπλάνου, θυμήθηκε πόσο την πρόδωσαν οι αριστεροί φίλοι της. Τι δράμα για την μεγάλη κυρία της Ελλάδας. Θα λέγεται πλέον Dama Drama μ’ αυτό που έπαθε. Να την πουλήσει έτσι ο Αλέξης που τον στήριξε τόσο πολύ. Που του άνοιξε τις πόρτες της Αμερικής και του ιδρύματος Κλίντον; Που του έδωσε μέχρι και τον γιο της για υποστηρικτή του «νέου» που ήρθε στην Ελλάδα για να διώξει το «παλιό;».
Δεν λέμε βεβαίως αν υπήρξε και άλλου είδους «ενίσχυση», αυτά είναι θεωρίες συνωμοσίας. Ξαφνικά η Γιάννα είδε το φως το αληθινό. Και πόσο συγκινηθήκαμε. Να την πατήσει έτσι ολόκληρη Γιάννα, λες και είναι ο… Λάκης Λαζόπουλος; Ο οποίος έκανε μια χαρά τη δουλειά του στον καλλιτεχνικό και τηλεοπτικό χώρο. Τον Τσίπρα τον έβαλε στα σαλόνια μας, τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ τους έβγαλε και ο «γύφτος» έγινε το φερέφωνο της αριστερής εξουσίας. Μέχρι που και αυτός «πουλήθηκε» από τον Αλέξη κι έμεινε… με ένα χέρι. Το άλλο το έκοψε γιατί μ’ αυτό είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ.
Αμ η Χαρούλα με τα δεξιά χέρια μέσα στα κόκκινα γάντια; Τι συγκίνηση να έχει ξεγελαστεί πλέον κι αυτή από το σύστημα που πίστεψε και υπηρέτησε. «Δεν φαντάστηκα πως θα το οικειοποιηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θεωρώ λάθος που πήγα να τραγουδήσω για μια μερίδα απολυμένων γυναικών ούτε με νοιάζει η κακόβουλη κριτική, έχω μέσα μου τη δική μου φωνή δικαιοσύνης που με ησυχάζει. Αλλά, βρε παιδί μου, δεν έπρεπε να πάω στο Σύνταγμα».
Εσχάτως ο Γιάννης Ζουγανέλης, Συριζαίος κι αυτός έκανε σχεδόν δήλωση μετάνοιας. «Γοητεύομαι και απογοητεύομαι από αυτούς όλους. Δηλαδή παίρνω θάρρος, αλλά τρώω αμέσως κατραπακιές. Γενικά είμαι απέναντι στην εξουσία, δεν έχω ταυτιστεί ποτέ. Έχω ξεχωρίσει πολιτικούς από όλες τις παραστάσεις που έχουν μία ποιότητα και μία αισθητική».
Ο Δημήτρης Πιατάς είχε πει πρόσφατα: «Ούτως ή άλλως είμαστε εγκλωβισμένοι. Όχι βέβαια (δεν δικαιώθηκα από την ψήφο μου στον ΣΥΡΙΖΑ), αιχμάλωτος πολέμου είμαι, ξέρετε, Γενεύη, τα δικαιώματά μου θέλω, πρόσφυγας στη χώρα μου είμαι και τουλάχιστον οι πρόσφυγες θέλουν να φύγουν, εγώ δεν έχω πού να πάω. Δεν έχω ψευδαισθήσεις».
Στους κοψοχέρηδες και ο ηθοποιός Ντίνος Καρύδης ο οποίος δήλωσε: «Άνθρωπος είμαι κάνω λάθη … εδώ ο Ιησούς διάλεξε για μαθητή του τον Ιούδα. Και ήταν και Θεός.», ενώ η Δήμητρα Ματσούκα που είχε κάνει και λογαριασμό στο Instagram για τον Αλέξη είπε πρόσφατα: «Έχω πει τόσα πολλά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ όταν ξεκίνησε αυτή η ιστορία. Έκανα Instagram για να στηρίξω τον ΣΥΡΙΖΑ. Για να κάνω την καμπάνια. Δεν σας δουλεύω, αυτή είναι η αλήθεια. Πίστεψα πολύ σε αυτό το κομμάτι του δημοψηφίσματος. Ανέβαζα αποσπάσματα ενός οικονομολόγου, νομπελίστα που αρθρογραφούσε στους New York Times ο οποίος μετά βγήκε και είπε ότι δεν ήξερε ότι δεν υπήρχε Plan B. Στην αρχή όμως έλεγε ότι το όχι είναι υποχρεωτικό, όχι μόνο για μια χώρα που υποφέρει, αλλά και για την παθογένεια μιας ολόκληρης Ευρώπης. Παρασυρθήκαμε είναι αλήθεια. Ήταν μια νέα φωνή. Εγώ θυμάμαι από μικρό παιδί τους ίδιους υπουργούς να κάνουν συμβούλιο. Μου φάνηκε μια νέα φωνή και μου ήταν πολύ συμπαθής. Μετά κατάλαβα πως αυτό το «όχι» δεν είχε καμία ουσία στην πραγματικότητα».
Μεγάλος ο αριθμός των «κορόιδων» της αριστεράς. Οι ίδιοι ας πρόσεχαν, η πατρίδα τι φταίει να έχει πάθει τέτοια ζημιά εξαιτίας της απρονοησίας τους;
 http://www.antinews.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου