Πέμπτη, 4 Ιουνίου 2015

Εγκλωβισμένος ο Τσίπρας ανάμεσα στην αθέτηση της εντολής της 25ης Ιανουαρίου και της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου

tsipras_04062015.jpg

Για σκληρή γραμμή αλλά και υποχωρήσεις των πιστωτών στο σχέδιο συμφωνίας που κατατέθηκε στην ελληνική πλευρά ως τελεσίγραφο, σύμφωνα με ευρωπαίους αξιωματούχους, αναφέρεται η WSJ.  [theTOC]
Tο σχέδιο των πιστωτών προυποθέτει ότι....
ο Αλέξης Τσίπρας θα αποδεχθεί σκληρούς όρους ρισκάροντας πολιτικές αντιδράσεις στην Αθήνα.Τα πρωτογενή πλεονάσματα που προτείνουν οι πιστωτές είναι χαμηλότερα αλλά δεν είναι αυτά που θέλει η Αθήνα καθώς θα υποχρεώσουν την κυβέρνηση σε νέες περικοπές σε μια συρρικνούμενη οικονομία, ρισκάροντας μια θύελλα πολιτικών αντιδράσεων. Σε αυτές τις περικοπές με βάση το σχέδιο των πιστωτών περιλαμβάνονται οι συντάξεις που ο Τσίπρας και οι σύμμαχοί του υποσχέθηκαν να προστατεύσουν. Με βάση το σχέδιο η Ελλάδα θα πρέπει να μειώσουν τις δαπάνες για τις συντάξεις από τον Ιούλιο εξοικονομώντας 0,2% έως 0,5% επί του ΑΕΠ το 2015 και 1% το 2016.


Οι δανειστές φαίνεται ότι έκαναν κάποιες υποχωρήσεις στα εργασιακά. Η πρόταση δεν προβλέπει νέες μειώσεις στον αριθμό των δημοσίων υπαλλήλων. Το σχέδιο καλεί σε διαβούλευση που θα επανεξετάσει το πλαίσιο για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις και τις συλλογικές απολύσεις. Σε αντάλλαγμα, η Ελλάδα πρέπει να υποσχεθεί ότι δεν θα αντιστρέψει τα προηγούμενα μέτρα για το άνοιγμα της αγοράς εργασίας της.

Το σχέδιο των δανειστών περιλαμβάνει επίσης αύξηση του ΦΠΑ με δύο κατηγορίες 11% και 23% ενώ η Αθήνα πιέζει για τρεις.

Οι όροι της πρότασης των πιστωτών θα μπορούσαν να αποδειχθούν εξαιρετικά δύσκολοι για τον κ Τσίπρα να τους δεχθεί χωρίς να προκαλέσει μια εξέγερση στο εσωτερικό του κυβερνώντος συνασπισμού του. Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα συναντηθούν σήμερα για να συζητήσουν τη συμφωνία. Η Ελλάδα ξεμένει από ρευστό πιθανώς χρειάζεται κάποια βοήθεια από τα μέσα Ιουνίου για να πληρώσει τις δόσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που λήγουν. Η χώρα πιστεύεται ότι έχει αρκετά μετρητά για να πληρώσει τη δόση στο ΔΝΤ την Παρασκευή. Αλλά οι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι λένε ότι η Αθήνα δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει τις άλλες δόσεις που λήγουν τον Ιούνιο ύψους 1.250.000 ευρώ αν δεν λάβει νέα χρηματοδότηση.

Χωρίς συμφωνία η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με χρεοκοπία στα τέλη Ιουλίου.

Epikairo: Το καλύτερο σενάριο θα ήταν για την Ελλάδα χθες ο Τσίπρας να έφερνε μια συμφωνία, αλλά κάτι τέτοιο δεν έγινε, με αποτέλεσμα η αβεβαιότητα να επιτείνεται και η "βεβαιότητα" των πρόωρων εκλογών να αρχίζει σιγά σιγά να κάνει την εμφάνισή της. Οι προτάσεις των δανειστών είναι "σκληρές", αλλά δυστυχώς πολύ λογικές στο σημείο που έχει φτάσει η πολιτική διαπραγμάτευση, στρατηγική που επέλεξε ως προτιμότερη η κυβέρνηση σε σχέση με τους "υπαλλήλους της Τρόικα", στρατηγική όμως που θα αποδειχθεί εν καιρώ λάθος.

Πολιτική διαπραγμάτευση σημαίνει ότι βάζεις όρους πολιτικής και στην άλλη πλευρά, η οποία και εκείνη λογοδοτεί σε ψηφοφόρους και εκείνη θα χρειαστεί να περάσει τη συμφωνία μέσα από επίπονες ψηφοφορίες στα κοινοβούλιά της. Η Ελλάδα όλο αυτό το διάστημα πορεύτηκε με το πολιτικό αίτημα "χρηματοδοτήστε με χωρίς μέτρα, γιατί αλλιώς η χρεοκοπία μου θα σας διαλύσει την ευρωζώνη", αίτημα που ανακλαστικά δημιούργησε το αντίστοιχο πολιτικό επιχείρημα των εταίρων "για χάρη σας δεν θα αλλάξουμε τους κανόνες που τήρησαν Ιρλανδία, Πορτογαλία, Κύπρος και θέλουμε να τηρήσουν όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης, ακριβώς για να μην διαλυθεί". Αυτή τη στιγμή το επίπεδο της διαπραγμάτευσης είναι στο ανώτατο επίπεδο, πέρα του οποίου δεν υπάρχει γυρισμός για την ελληνική πλευρά, εξ ου και οι πολύ σκληρές απαιτήσεις των δανειστών, οι οποίοι χάρη της πολιτικής διαπραγμάτευσης παρέκαμψαν το Brussels Group.

Έχουμε επαναλάβει ότι η κυβέρνηση κακώς δεν επέτρεψε τον έλεγχο των δημοσιονομικών από τεχνικά κλιμάκια την επομένη των εκλογών, διότι έτσι θα είχε ένα παραπάνω επιχείρημα (αν είχε) ότι η κυβέρνηση Σαμαρά--Βενιζέλου άφησαν πίσω μια κατάσταση που δεν επιτρέπει συνέχεια της λιτότητας. Ωστόσο ο ΣΥΡΙΖΑ έτσι όπως πορεύτηκε προεκλογικά, αλλά και τα 2,5 χρόνια της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν ήταν φτιαγμένος για τέτοια πράγματα. Έπεσε οικειοθελώς στην παγίδα Σαμαρά-Βενιζέλου, προφανώς ανέτοιμος να κυβερνήσει, με πρόδηλη άγνοια των διεθνών συσχετισμών και της αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης. Και εδώ έρχεται η διπλή αθέτηση του Τσίπρα, η οποία τον βάζει σε στρατηγικό αδιέξοδο, η αθέτηση της εντολής της 25ης Ιανουαρίου και η αθέτηση της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου.

Στις μεν εκλογές, οι έλληνες πολίτες τον εμπιστεύτηκαν στις 25 Ιανουαρίου ότι θα κάνει διαπραγμάτευση σταματώντας εκ νέου περικοπές και φορολόγηση, τερματίζοντας την λιτότητα και εξασφαλίζοντας το πέρασμα στην ανάπτυξη, καλλιεργώντας την ελπίδα για "τσάμπα" χρηματοδότηση μέσω του προγράμματος της Θεσσαλονίκης. Αυτή η ρητορική όμως διαψεύστηκε πανηγυρικά από τα τεκταινόμενα, με την παραμονή του ΕΝΦΙΑ, την αναστολή καταβολής της 13ης σύνταξης, την αύξηση του ΦΠΑ, την έκτακτη εισφορά στα "υψηλά" εισοδήματα, το πάγωμα αύξησης του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ κλπ. Αποτέλεσμα αυτής της διάψευσης είναι το "ξύλο" που τρώει ο Τσίπρας από το παρδαλό εσωτερικό του κόμματός του, που είχε κάνει σημαία ακριβώς το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, παραμυθιάζοντας τον ελληνικό λαό ότι ο παράδεισος με τα λεφτόδεντρα είναι εφικτός.

Στην δε συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου, οι ευρωπαίοι εταίροι εμπιστεύτηκαν τον Τσίπρα στο να κάνει μεταρρυθμίσεις. Του έκαναν το επικοινωνιακό χατίρι να αλλάξουν ονομασίες για να περάσει στον ελληνικό λαό μια "δήθεν" αλλαγή και εκείνοι του ζήτησαν το εξής απλό: Φέρε μας μεταρρυθμίσεις μέχρι τέλη Απριλίου και θα έχεις τα υπολειπόμενα χρήματα της παραταθείσας δανειακής σύμβασης. Αντ' αυτού ο Τσίπρας και η κυβέρνησή του τι επέλεξαν; Να "γειώσουν" την διαπραγμάτευση για ακόμα 3 μήνες, προσπαθώντας να αποφύγουν την δέσμευση που οι ίδιοι έδωσαν. Την 20η Φεβρουαρίου, ακόμα κι αν δεν το κατάλαβαν, τους δόθηκε μια χαραμάδα ελπίδας να υπερβούν την λιτότητα, αλλά την έκλεισαν με πάταγο, γιατί πολύ απλά δεν είχαν την πολιτική βούληση, αλλά και την τεχνογνωσία να το κάνουν. Αποτέλεσμα; Το "ξύλο" που τρώει τώρα ο Τσίπρας απέξω, πιεζόμενος για μια συμφωνία που απλά θα μας κρατά στο ευρώ και το καλοκαίρι, με όρους βεβαίους επαχθέστερους του mail Χαρδούβελη.

Πρακτικά αυτό τι σημαίνει; Ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση έτσι πώς είναι δεν μπορεί να περάσει μια βιώσιμη συμφωνία και σιγά σιγά πρέπει να παραδέχεται ότι απέτυχε τρόπος που διαπραγματεύθηκε. Αν το μόνο κέρδος είναι το πρωτογενές πλεόνασμα (κι αυτό βεβαίως αμφισβητείται με την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας) και οι απώλειες είναι συντριπτικές (αν και και οι προτάσεις κατάργησης του ΕΚΑΣ ή αύξησης των τιμολογίων της ΔΕΗ μάλλον έγιναν για να χωνευθούν τα υπόλοιπα ως "επιτυχία"), τότε η κυβέρνηση θα ομολογεί τον εγκλωβισμό της στην αθέτηση των δύο εντολών, με άμεση επίδραση τον εγκλωβισμό της χώρας σε μια κατάσταση "limbo".

Αργά ή γρήγορα οι εκλογές θα έρθουν, είτε ως ηρωϊκή έξοδος στον παράδεισο του Μηλιού, είτε ως προϊόν συμφωνίας. Η παρούσα κυβέρνηση και η παρούσα Βουλή δεν μπορεί να σηκώσει το βάρος της "μεγάλης διαπραγμάτευσης" που θα γίνει το φθινόπωρο για το χρέος και το τρίτο πρόγραμμα. Εκεί είναι λογικό να τοποθετηθεί ο λαός για την μοίρα του τα επόμενα 3 γεμάτα χρόνια. Σε διαφορετική περίπτωση, αν οι εκλογές γίνουν τώρα χωρίς καμία συμφωνία, το εκλογικό αδιέξοδο είναι κοντά, γιατί η κυβέρνηση ποια πρόταση θα παρουσιάσει (αφού η περήφανη διαπραγμάτευση θα έχει αποτύχει οικτρά), αλλά και η αντιπολίτευση ποια πρόταση θα παρουσιάσει, πέρα των "σταλεγάκηδων";
- See more at: http://www.epikairo.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου